|
|
|
|
 |
Hieronder verduidelijkt uw MAZORE-team de belangrijkste begrippen uit de wereld van de mobiele communicatie en machine-to-machine (afgekort: M2M), de toepassing van techniek die tot doel heeft de mobiele communicatie tussen machines onderling te realiseren:
Wat is telematica? Wat is telemetrie? Wat is GPS? Wat is GPRS? Wat is UMTS? Wat is DGPS? Wat is RFID? Wat is het nut van een CAN-bus? Wat is fleet management? Wat is Inmarsat? Wat is mobiele datacommunicatie? Wat is tijdregistratie?
Wat is telematica? Met telematica wordt het samenspel van telecommunicatie en informatica bedoeld. Het woord staat voor de alomvattende integratie van spraak-, data- en beeldcommunicatietechniek.
Telematica wordt o.a. toegepast bij verkeer. Via een grafische voorstelling of computerondersteunde spraakbesturing wordt aan de chauffeur hulp geboden bij het vinden van zijn weg. Zo kunnen files en wegopbrekingen vermeden worden.
Aansluitend kan een groot aantal toepassingen bedacht worden, zoals de voortdurende motorbewaking die tijdig waarschuwt tegen mogelijke schade en defecten. In de toekomst zal via GSM (mobiele datacommunicatie) of UMTS praktisch elk apparaat, dat met computers verbonden is of in zich bergt, data kunnen overbrengen. |
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
|
|
Wat is telemetrie? Met telemetrie (= meting op afstand) wordt de overdracht van meetwaarden naar een ruimtelijk gescheiden plaats aangeduid. Op de plek van ontvangst kunnen de meetwaarden worden verzameld, opgeslagen maar ook direct verwerkt worden.
Telemetrie wordt vaak uitgebreid met een stuurkanaal naar de metende sensor, zodat met passende maatregelen op de geleverde meetwaarden kan worden gereageerd. Dit retourkanaal wordt aangeduid als afstandbesturing (remote control).
Veel van onze locatiebepalingsapparatuur biedt dit retourkanaal in de vorm van een digitale uitgang, waarmee bijvoorbeeld de ontsteking of de hydrauliek van een bouwmachine indien nodig kan worden uitgeschakeld.
Wat is GPS? GPS betekent "Global Positioning System". Oorspronkelijk (1983) werd dit satellietplaatsbepalingsysteem door het amerikaanse leger voor eigen doeleinden ontwikkeld.
Een GPS-ontvanger is in staat zijn positie op het aardoppervlak en de hoogte boven de zeespiegel op enkele meters nauwkeurig te bepalen.
Hiervoor omcirkelen op 20.183 km hoogte 24 satellieten continu de aarde in zes omloopbanen. Ze zenden voortdurend positie- en tijdsignalen, die ze met behulp van een uiterst precieze atoomklok produceren.
GPS-ontvangers bewerken de signalen van maximaal 12 satellieten tegelijkertijd en vergelijken die ontvangen tijdinformatie met hun eigen ingebouwde klok. Omdat de satellieten zich op verschillende afstanden bevinden van de ontvanger, hebben ook de signalen een verschillende looptijd. Op basis van deze afwijkingen berekent de GPS-ontvanger de eigen locatie. Voor de verwerking van driedimensionale resultaten - lengte, hoogte, breedte - moeten van minstens vier satellieten signalen worden ontvangen.
Intussen wordt het systeem vooral civiel gebruikt - vooral in voertuignavigatiesystemen, maar ook met mobiele navigatie-eindapparatuur. Hiervoor dient GPS onder andere als onderdeel voor de speciale beveiligingsuitrusting van risicovolle voertuigen zoals geldtransporten, VIP-limousines, vrachtauto's met waardevolle of gevaarlijke lading etc. Deze auto's kunnen door heel Europa of wereldwijd worden bewaakt. Ook in de meettechniek en in de sport- en privéscheepvaart wordt GPS toegepast. |
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
Wat is DGPS? DGPS wordt gebruikt als extra verbetering van de nauwkeurigheid van GPS-plaatsbepaling. De afkorting betekent zoveel als "Differential Global Positioning System" of "Differentieel GPS". Daarbij gaat het om een methode, die de door verschillende invloeden ontstane meetfouten van GPS vergaand kan corrigeren. Meetnauwkeurigheden van 1 tot 3 meter zijn op die manier normaal gesproken te bereiken. Ter vergelijking: normale GPS komt gewoonlijk op een nauwkeurigheid van 5 tot 12 meter, die overigens voor de meeste toepassingen ook toereikend is.
En zo werkt DGPS: men gaat bij de locatiemeting niet van een enkele ontvanger uit, maar van twee. Een van deze ontvangers is de "gebruiksontvanger" in het voertuig, de andere een vast geinstalleerde "referentieontvanger". De positie van de referentieontvanger is hiervoor heel nauwkeurig bepaald, bijvoorbeeld door alternatieve meetmethoden of locatiebepaling. Ontvangt de referentieontvanger nu zijn normale GPS positie inclusief fouten, kan hij door vergelijking met zijn daarvoor exact bepaalde positie de momentane grootte van de positiefout bepalen. Deze afwijking wordt nu met de door de gebruiksontvanger bepaalde positie verrekend en zo de werkelijke positie van de gebruiksontvanger bepaald. Dat gaat ongeveer zo: de GPS zat er op tijdstip t op x meter in de richting y graden naast; corrigeer je dus je op tijdstip t bepaalde positie met -x meter in de richting y en je zit goed! |
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
Wat is RFID? RFID staat voor "Radio Frequency IDentification".
Daarmee wordt de mogelijkheid bedoeld om een voorwerp met behulp van een klein beetje elektronica eenduidig te identificeren.
Deze elektronica is tegenwoordig zo klein, dat die zelfs in (etiketten)stickers, papier, kartonverpakkingen, knopen aan kleding etc. kan worden geintegreerd.
De elektronica, die aan de te identificeren voorwerpen wordt bevestigd, wordt doorgaans TAG genoemd (= hanger, etiket). Wereldwiid is elk nummer van een tag maar éénmaal gebruikt.
Dergelijke tags zijn er voor de verschillende toepassingen in zeer diverse uitvoeringen. Wezenlijk onderscheid is er vanuit gebruikersoogpunt vooral ten aanzien van de volgende criteria:
- bereik
De afstand waarover een tag met behulp van een RFID uitleesapparaat kan worden uitgelezen varieert per soort tag tussen enkele centimeters en meerdere honderden meters.
- beperkingen in relatie tot metaal / water
De tags werken met verschillende frekwenties (125 kHz -- 2,54 GHz). De verschillende frekwenties reageren zeer verschillend op stoorinvloeden zoals de aanwezigheid van metaal of water.
- geheugengrootte
Eenvoudige RFID tags hebben slechts een functie: overdragen van hun wereldwijd unieke ID-nummer aan het RFID uitleesapparaat. In meer geavanceerde tags is geheugen ingebouwd, dat door een RFID schrijf/leesapparaat zowel beschreven als weer uitgelezen kan worden. Hiermee is het mogelijk om in een tag aanvullende informatie over het voorwerp waaraan de tag bevestigd is op te slaan. Voorbeeld: bij een auto kan de uitvoering van het voertuig of het moment en de bevindingen van het laatste onderhoud in de werkplaats opgeslagen worden, bij een tag voor een huisdier het adres van de eigenaar.
- Levensduur
Er wordt onderscheidt gemaakt tussen passieve en actieve tags. Passieve tags hebben een kortere rijkwijdte, daarvoor hebben ze geen ingebouwde batterij nodig. De levensduur van deze tags is zeer lang. Omdat dergelijke tags nog niet zo erg lang geproduceerd worden, ontbreekt het aan praktijkervaringen qua levensduur. Actieve tags hebben een ingebouwde batterij, die hun levensduur theoretisch op ca. 5 tot 10 jaar beperkt.
- Prijs
De behoefte van mensen uit de logistiek zijn tags met een prijs die ruim onder 1 cent ligt. Slechts dan is het economisch aantrekkelijk om elk melkpak van een tag te voorzien en op die manier het uitpakken van een winkelwagentje bij de kassa te besparen. De realiteit is anders: passieve tags kosten nu ca. 20 cent - 1 euro, actieve tags ca. 15-50 euro per stuk. Daarmee komen momenteel alleen die RFID-toepassingen in aanmerking, waarbij dergelijke tagkosten weinig meetellen. |
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
|
Wat is het nut van de CAN-bus? De CAN-bus maakt het mogelijk om actuelegegevens van een voertuig uit te lezen via de computerinterface "CAN-bus".
De CAN-bus levert een grote hoeveelheid informatie over de motor en het voertuig zoals toerental, actueel brandstofverbruik, snelheid, centrifugaalkrachten, bandenspanning, de toestand van waarschuwinglichten (aan/uit) etc.
Elk modern voertuig dat na het jaar 2000 werd gebouwd, heeft tenminste 1 CAN-bus. Verder zijn ook in veel speciale voertuigen (bouwmachines, vorkheftrucks etc.) CAN-bus interfaces of vergelijkbare interfaces ingebouwd.
De toegang tot deze gegevens en de verwerking ervan biedt de mogelijkheid, belangrijke conclusies te trekken en daarmee de kosten van een wagenpark te beperken:
- optimalisering van de serviceintervallen - optimalisering van het rijgedrag van de chauffeur
- tijdige herkenning van technische problemen etc.
De soorten via een CAN-bus beschikbaar gestelde data verschillen per producent en soms ook per model.
Uitzondering: schrijfmogelijkheid via de CAN-bus:
Technisch bestaat de mogelijkheid om ook data vanuit de computer naar het voertuig te sturen. Uit veiligheidsovewrwegingen zijn bij al onze apparaten de schrijfkanalen van de CAN-Bus onderbroken.
|
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
Wat is GPRS? GPRS is een voortdurend beschikbare verbinding van een mobiel communicatieapparaat met internet (bijv. GSM-mobieltje of navigatieapparaat). Deze kan bijvoorbeeld worden gebruikt om data goedkoop tussen een boordcomputer in een voertuig en een server in het bedrijf uit te wisselen.
GPRS wordt steeds daar toegepast, waar continu kleine datahoeveelheden tussen een afstandbewakingsmodule en een centrale uitgewisseld moeten worden. In dit geval is SMS zeer veel duurder. Al onze apparaten ondersteunen de datatransmissie via GPRS.
Het wezenlijke verschil tussen GPRS en een "normale" (op een modem gebaseerde) mobiele datacommunicatieverbinding ligt in de tarieven: terwijl bij een ouderwetse mobiele verbinding wordt afgerekend op basis van de duur van de verbinding (minuten), wordt bij GPRS niet de tijdsduur maar de hoeveelheid verstuurde gegevens afgerekend. Daarbij betekent een overgezonden teken een "byte". Circa duizend bytes zijn 1 Kilo-Byte, circa duizend Kilo-Bytes zijn een Mega-Byte (MB). 1MB zijn dus ca.1 miljoen tekens.
Het verzenden van 1 MB kost afhankelijk van de provider ca. 1,50 - 10 euro, maar onafhankelijk hoe lang het duurt.
Pas op:
Door twee valkuilen kan het gebruik van GPRS toch anzienlijk duurder zijn dan verwacht:
- Overhead:
normaliter wordt voor datatransmissie over een GPRS-traject het Internet Protocol TCP/IP toegepast, in zeldzame gevallen echter het UDP-protocol. Beide protocollen veroorzaken bij elke overdracht een zekere overhead, die bij kleine datahoeveelheden (zoals GPS-coordinaten) gemakkelijk net zo groot kan zijn als het volume aan nuttige data. Deze overhead kan niet helemaal worden vermeden en moet in elke berekening van de datacommunicatiekosten worden meegenomen.
- Minimale pakketgrootte:
de mobiele providers hebben verschillende methodes om af te rekenen: terwijl zakelijke klanten vaak op byte-niveau worden gefactureerd wordt bij consumenten graag na elke sessie fgerond op de eerstvolgende datablokgrens. Daardoor kunnen zeer hoge meerkosten ontstaan voor communicatie die nooit heeft plaatsgevonden. Omdat deze regels vaak worden toegepast moet u zich voor de aanschaf van een SIM- Karte heel precies op de hoogte stellen van de toegepaste voorwaarden.
|
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
|
Wat is UMTS? Het Universal Mobile Telecommunications System is de standard voor mobiele communicatie van de derde generatie (3G). Het biedt duidelijk hogere datacommunicatiesnelheden dan de GSM-standaard, zodat ook videotoepassingen mogelijk worden.
Naar begin van de bladzij
Wat verstaat men onder fleet management? Fleet management (wagenparkbeheer) is het plannen, aansturen en controleren van voertuigvloten, dus meerdere voertuigen (vracht- en personenauto's, schepen, railvoertuigen). Daabij worden de ritten van de voertuigen bepaald en op elkaar afgestemd. Problemen worden door fleet management vroegtijdig opgemerkt en opgelost. Meestal wordt echter het digitale fleet management bedoeld, dus de software, die de planner met GPS systemen en computergestuurd opdrachtvoorstellen doet en digitale weergaven van de beschikbare mogelijkheden geeft.
Toepassingen Hoofdzakelijk transportondernemingen, taxidiensten, autoverhuur, hulpdiensten en verder iedereen, die voertuigen te coordineren heeft. |
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
|
Wat is Inmarsat? Het Inmarsat-satellietsysteem bestaat uit negen satellieten op een hoogte van 36.000 km. Deze bevinden zich in een geostationaire omloopbaan. Het Inmarsatsysteem bestaat sinds 1990. Het werd oorspronkelijk ontwikkeld voor gebruik op volle zee. Om met een vn de negen satellieten een verbinding op te bouwen moet men deze met een speciale parabool- of vlakke antenne aanpeilen. In de meeste gevallen kan ook worden volstaan met een gewone antenne. Een Inmarsat modem is ondergebracht in een behuizing zo groot als een koektrommel. Veel apparaten maken het naast datacommunicatie ook mogelijk om te bellen, te faxen en te internetten.
Deze systemen kosten tussen 800 en 4000 euro. De prijs per minuut voor telefonie ligt op ca. 2 euro. De overdracht van een GPS voertuigpositie naar een grondstation kost ongeveer evenveel als een SMS (20 cent).
Inmarsat en GPS: Alle door MAZORE aangeboden apparaten beschikken naast de elektronica voor de communicatie ook een GPS-ontvanger voor het bepalen van de GPS locatie.
Diensten in het Inmarsat-satellietsysteem:
- E-mail
- Internet
- LAN
- VPN
- Voicemail
- Fax
- Telefonie
- Datacommunicatie
- Videoconferencing
Bereik:
Het satellietsysteem dekt bijna de hele wereld af. Uitzondering is de directe omgeving van de beide poolkappen.
Atlantic Ocean Region-West: Noord-Amerika, Midden-Amerika, Brazilië, Noord-West-Afrika, West-Europa
Atlantic Ocean Region-East: Oosten van de USA, Caribisch gebied, Zuid-Amerika, Afrika, Europa, West-Azië
Indian Ocean Region: Europa, Azië, Afrika
Pacific Ocean Region: Alaska, West-USA, Oost-Azië, Australië
|
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
|
Wat is mobiele communicatie? Mobilfunk bezeichnet den Betrieb von beweglichen Funkgeräten. Dazu gehören tragbare Telefone, (Mobiltelefone, Autotelefone) und in Fahrzeuge eingebaute Funksprechgeräte (z. B. Taxifunk / Behördenfunk). Es existieren jedoch viele weitere Anwendungsbereiche, wie zum Beispiel mobile Datenerfassung, Funkrufdienste, Telemetrie, Seeschifffahrtfunkdienste und Amateurfunk, die nicht ortsgebunden sind.
Wat is tijdregistratie? Urenregistratie is het vastleggen van gewerkte tijd door werknemers met behulp van apparaten en is het werkterrein van Personeel & Organisatie.
Vroeger werden hiervoor ponskaarten cq een prikklok gebruikt. Tegenwoordig gebruikt men elektronische tijdregistratieapparatuur (terminals), waarop de werknemer met een plastic kaartje via barcode, magneetstrip en sinds kort RFID-tags de boekingen uitvoeren. De methode met barcodes en magneetstrip zijn zeldzaam, gebruikelijker zijn de contactloze identificatiekaarten (proximity), zoals Legic- of Mifare kaarten. Door de aan- en afmeldingen via de boekingsterminals wordt de werktijd vastgelegd. Verder kunnen met dergelijke systemen vaak zaken als afwezigheidsplanning, dienstroosters / planning of verlofanvragen worden geïntegreerd. Eventueel kan naast werktijdregistratie ook direct toegangscontrole plaatsvinden. Voor salarisadministratie en loonbelastingafdracht leveren tijdregistratiesystemen de basis voor de berekeningen, waarbij dan overuren en toeslagen voor nacht- en weekenddiensten of ploegentoelage via formulieren automatisch bij berekend kunnen worden. Om verschillende CAO afspraken en werktijdsystemen ook te kunnen verwerken kunnen de regels hiervoor ook in het systeem worden opgenomen. Verwant aan urenregistratie is productietijdregistratie (in het ERP systeem) en machinetijdregistratie. Van toenemend belang zijn de mobiele terminals die vaak via GSM / GPRS werken, bijvoorbeeld met speciale software op een PDA. |
 |
| Naar begin van de bladzij |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|